Als het koud is vraagt dat wat van mijn interne zon

De koudste periode is aangebroken;
4 januari startte de ‘minor cold’
en vanaf 19 januari is het ‘major cold’.
Het water is dik, traag vloeiend.
Het gaat langzaam aan de kant voor mijn boot.

Gister zelfs een dun ijslaagje.
Ik herken ‘t zo in mezelf.
Waar ik diep ontspande in de midwinterstilte,

zelfs bij mijn zonnevlecht ontspanning ervaarde,

daar is nu weer die vertragende verlamming;
strakkere spieren, ‘moeten’.
Als het koud is en wanneer je levenswater minder vitaal stroomt, bijvoorbeeld omdat je bang of geschrokken bent, of omdat je vervuild bent en je levenslust wat modderig voelt, dan vraagt dat wat van je interne zon.

De zon die met de warme zonnestralen het dunne laagje ijs laat smelten, het zonlicht wat de planten in het water laat groeien zodat er weer vers zuurstof is. Maar ook mijn interne zon, mijn hart wat resoneert met liefde en licht.

De zon in je gaat stralen door hartverwarmend contact; met jezelf, met de natuur, of met geliefden. Zoek dat bewust op.

Zodat je ZIN weer aanwakkert
en ervoor zorgt dat je je ontspant
in deze koudste tijd.

 

Warme groet,

Dirkje

Nog geen reacties.

Geef een reactie